پيامبر اکرم صلى‏ الله‏ عليه ‏و‏ آله : مَن كانَ في طَلَبِ العِلمِ كانَتِ الجَنَّةُ في طَلَبِهِ/ هر كس در پى آموختن دانش باشد ، بهشت در پى او است./ ميزان الحكمه ، ح 13784


  چاپ        ارسال به دوست

درس اخلاق

درس اخلاق_حجت الاسلام شیخ بهایی_جلسه چهارم

بسم الله الرحمن الرحیم

درس اخلاق استاد شیخ بهائی ( زید عزه)

شرح خطبه همام؛ جلسه چهارم

حضرت امیر المومنین (ع) در خطبه همام در توصیف متقین فرمود: «وَ أَجْسَادُهُمْ نَحِیفَة» متقین بدنهای لاغری دارند. این به چه معنی است؟ همین که فردی لاغر باشد نشانه تقوای او است؟ خیر این فراز معانی عمیقی دارد که به وجوه معانی این فراز می پردازیم.

یک معنی این است که متقین اهل روزهاند. روزه گرفتن عبادت است و طبیعتا کسی که اهل روزه گرفتن باشد به طور طبیعی جسمش نحیف میشود. البته طلاب نباید زیاد روزه بگیرند و از ضعف ناشی از روزه از درس و بحث بمانند. زمانی که روزه عرفه برای کسی که به خاطر ضعف از عبادت میماند، خوب نیست برای طلبه هم مناسب نیست که با روزه گرفتن درسش لطمه ببیند.

یک وجه آن رعایت آداب غذا است. حرص نزدن در غذا خوردن نشانه انسانهای با تقوا است. باید وقتی دست به غذا ببریم که گرسنگی را احساس میکنیم و زمانی که هنوز سیر نشدهایم، دست از غذا بکشیم.  لقمههای کوچک برداریم و خوب آنها را بجویم. بدن باید سالم باشد تا با این بدن سالم بتوانیم درس بخوانیم، تبلیغ کنیم و جهاد کنیم. البته رعایت آداب بعد از این است که مال نباید حرام باشد. اگر مال حرام باشد هرچقدر هم آداب را رعایت کنیم نشانه تقوا نمیشود.

وجه دیگر این است که متقین چون نسبت به مشکلات دیگران دغدغهمند هستند و از گرفتاریهای مردم نارحت میشوند، بدنهایشان نحیف میگردد.  امام علی در نامه 45 نهج البلاغه به عثمان بن حُنَيف انصارى این شعر را مینویسند: «وَ حَسْبُكَ داءً اَنْ تَبيتَ بِبِطْنَة / وَ حَوْلَكَ اَكْبادٌ تَحِنُّ اِلَى الْقِد» این درد و ننگ تو را بس که با شکم سیر بخوابى، و در اطراف تو شکمهایى باشد که پوستى را براى خوردن آرزو کنند. اگر ما نمیتوانیم کمک کنیم اما میتوانیم که دعا کنیم.

در این وضعیت اقتصادی برخی با مشکلاتی روبرو شدهاند. حوادثی که در دنیا اتفاق افتاده است، مردم یمن، عراق، سوریه و فلسطین دچار گرفتاریهای عظیمی شدهاند. حداقل این است که انسان در اینباره اظهار ناراحتی کند.

وجه دیگر قناعت متقین است. قناعت به معنای فقر و تنبلی نیست. اهل تقوا هم تلاش زیادی دارند و هم ممکن است از مادیات زیادی برخوردار باشند، مهم این است که دلبسته مال دنیا نیستند و به اندازه نیازشان مصرف می کنند.

پولهایی که امام حسن (ع) خرج فقرا میکرد از موقوفات امام علی (ع) بود. امیرالمومنین (ع) این موقوفات را با زحمت خودشان ایجاد کردند. نخلستانهایی با صد هزار نخل خرما را آباد میکردند. لذا سالی هزاران سکه طلا درآمد این باغات بود، ولی حضرت امیر (ع) این درآمدها را برای خانه خود خرج نمیکردند و همه آن را وقف میکردند.

اگر میخواهیم مانند حضرت امیر (ع) عمل کنیم باید تنها برای خودمان چنین برنامهای داشته باشیم و خانواده و دیگران را مجبور به چنین کاری نکنیم. امیرالمومنین (ع) نان جو میخوردند، اما از فقرا با غذای خوب پذیرایی میکرد. انسان برای خودش زهد کند، اما در رسیدگی به دیگران و پذیرایی از مردم باید هرچه میتواند انجام دهد.

متقین اهل تن پروری و خوشگذرانی نیستند. امام علی (ع) درباره بعضیها میفرمود: «همها علفها» مانند حیوانات  همه فکر و ذکرشان در خوردنیها است. درحالی که متقین این گونه نیستند و بیشترین دغدغه آنها در خیر رساندن به دیگران است. یعنی در زندگی به حداقل بسنده میکنند اما بیشترین خیر را به مردم میرسانند.

دریافت فایل:  درس اخلاق، شیخ بهائی ، شرح خطبه همام؛ جلسه چهارم


٢٢:٢٣ - 1397/07/25    /    شماره : ٤٠٣٤٤١    /    تعداد نمایش : ٧٧٥


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج